سندرم محفظه ورزش مزمن نوعی بیماری عضلانی و عصبی ناشی از ورزش است که باعث درد ، تورم و گاهی ناتوانی در عضلات آسیب دیده پاها یا بازوها می شود. هر کسی می تواند به این بیماری مبتلا شود ، اما این بیماری در دوندگان بزرگسال جوان و ورزشکارانی که در فعالیت هایی شرکت می کنند که تأثیرات مکرر دارند ، بیشتر دیده می شود.
سندرم محفظه فشار مزمن ممکن است به درمان غیر جراحی و اصلاح فعالیت پاسخ دهد. اگر درمان غیر جراحی کمکی نکرد ، ممکن است پزشک جراحی را به شما توصیه کند. جراحی برای بسیاری از افراد موفقیت آمیز است و ممکن است به شما اجازه دهد به ورزش خود برگردید.
علائم و نشانه ها می تواند شامل موارد زیر باشد:
درد ناشی از سندرم محفظه فشار مزمن معمولاً از این الگو پیروی می کند:
استراحت کامل در ورزش یا انجام فقط فعالیت کم تأثیر ممکن است علائم شما را تسکین دهد ، اما تسکین معمولاً فقط موقتی است. به عنوان مثال ، هنگامی که دوباره شروع به دویدن کردید ، علائم آشنا معمولاً برمی گردند.
چه موقع به پزشک مراجعه کنید
اگر هنگام ورزش یا شرکت در فعالیت های ورزشی درد غیرمعمول ، تورم ، ضعف ، از دست دادن احساس یا احساس درد دارید ، با پزشک خود صحبت کنید.
گاهی اوقات سندرم محفظه ورزشی مزمن با آتل شکم اشتباه گرفته می شود ، علت شایع درد پا در جوانانی که فعالیت های تحمل آمیز زیادی مانند دویدن دارند. اگر فکر می کنید آتل مفصلی دارید و با مراقبت از خود درد بهتر نمی شود ، با پزشک خود صحبت کنید.
علت سندرم محفظه فشار مزمن کاملاً مشخص نیست. هنگام ورزش ، حجم عضلات منبسط می شود. اگر به سندرم محفظه ورزشی مزمن مبتلا هستید ، بافتی که عضله آسیب دیده را درگیر می کند (فاسیا) با عضله منبسط نمی شود و باعث فشار و درد در محفظه اندام آسیب دیده می شود.
برخی از متخصصان معتقدند که نحوه حرکت شما در حین ورزش می تواند در ایجاد سندرم محفظه فشار مزمن نقش داشته باشد. از جمله دلایل دیگر می توان به داشتن عضلانی اشاره کرد که در حین ورزش بیش از حد بزرگ می شوند ، یک ناخوشایند خاصیت ناخوشایند در اطراف محفظه عضله آسیب دیده یا داشتن فشار زیاد در داخل رگهای شما وجود دارد.
عوامل خاصی خطر ابتلا به سندرم محفظه فشار مزمن را افزایش می دهد ، از جمله:
سندرم محفظه ورزشی مزمن یک بیماری تهدید کننده زندگی نیست و در صورت دریافت درمان مناسب معمولاً آسیب پایداری ایجاد نمی کند. با این حال ، درد ، ضعف یا بی حسی همراه با سندرم محفظه تحت فشار مزمن ممکن است از ادامه ورزش یا ورزش در همان سطح شدت جلوگیری کند.
سایر مشکلات مربوط به ورزش شایعتر از سندرم محفظه فشار مزمن است ، بنابراین ممکن است پزشک ابتدا سعی کند علل دیگر را رد کند مانند آتل های شکاف یا شکستگی های استرس و قبل از اقدام به تست های تخصصی تر.
نتایج معاینات بدنی برای سندرم محفظه فشار مزمن اغلب طبیعی است. پزشک ممکن است ترجیح دهد بعد از ورزش تا رسیدن علائم ، شما را معاینه کند. پزشک شما ممکن است برجستگی عضله ، حساسیت به لمس یا تنش را در ناحیه آسیب دیده مشاهده کند.
مطالعات تصویربرداری
مطالعات تصویربرداری ممکن است شامل موارد زیر باشد:
اسکن پیشرفته MRI می تواند به ارزیابی حجم مایعات محفظه ها کمک کند. تصاویر در حالت استراحت ، هنگام حرکت دادن پای خود تا زمان احساس علائم و بعد از ورزش گرفته می شوند. مشخص شده است که این نوع اسکن MRI در تشخیص سندرم محفظه فشار مزمن دقیق بوده و ممکن است نیاز به آزمایش فشار محفظه تهاجمی را کاهش دهد.
آزمایش فشار محفظه
اگر نتایج حاصل از مطالعات تصویربرداری شکستگی استرس یا علت مشابهی از درد را نشان نمی دهد ، ممکن است پزشک اندازه گیری فشار داخل محفظه های عضلانی را به شما پیشنهاد دهد.
این آزمایش که معمولاً اندازه گیری فشار محفظه نامیده می شود ، استاندارد طلایی برای تشخیص سندرم محفظه فشار مزمن است. این آزمایش شامل قرار دادن یک سوزن یا کاتتر به عضله شما قبل و بعد از ورزش برای اندازه گیری است.
از آنجا که تهاجمی و خفیف دردناک است ، اندازه گیری فشار محفظه معمولاً انجام نمی شود مگر اینکه سابقه پزشکی و سایر آزمایشات به شدت نشان دهد شما این بیماری را دارید.
گزینه های درمان سندرم محفظه تحت فشار مزمن شامل هر دو روش غیر جراحی و جراحی است. با این حال ، اقدامات غیر جراحی فقط در صورت موفقیت در فعالیت متوقف یا کاهش شدید آن ، موفقیت آمیز است.
گزینه های غیر جراحی
پزشک ممکن است در ابتدا داروهای ضد درد ، فیزیوتراپی ، کفش ورزشی (ارتز) ، ماساژ یا استراحت در ورزش را توصیه کند. تغییر نحوه فرود آمدن روی پاها هنگام دویدن یا دویدن نیز ممکن است مفید باشد. با این حال ، گزینه های غیر جراحی معمولاً هیچ مزیتی برای سندرم محفظه اعمال مزمن واقعی ندارند.
تزریق سم بوتولینوم A (بوتاکس) به عضلات پا نیز ممکن است به درمان سندرم محفظه فشار مزمن کمک کند ، اما لازم است تحقیقات بیشتری در مورد این گزینه درمانی انجام شود. پزشک شما ممکن است از آمپول های بی حس کننده برای کمک به نقشه برداری از ناحیه آسیب دیده و تعیین میزان دوز بوتاکس استفاده کند.
گزینه های جراحی
یک روش جراحی به نام فاشیوتومی موثرترین درمان سندرم محفظه فشار مزمن است. این شامل برش بافت غیر قابل انعطاف است که هر یک از محفظه های عضلانی را درگیر کرده است. این فشار را کاهش می دهد.
گاهی اوقات ، می توان فاسیوتومی را از طریق برش های کوچک انجام داد ، که ممکن است زمان بهبودی را کاهش دهد و به شما اجازه دهد زودتر به ورزش یا فعالیت منظم خود برگردید.
اگرچه جراحی برای اکثر افراد م isثر است ، اما بدون خطر نیست و در بعضی موارد ، ممکن است علائم مرتبط با سندرم محفظه فشار مزمن را به طور کامل کاهش ندهد. عوارض جراحی می تواند شامل عفونت ، آسیب دائمی عصب ، بی حسی ، ضعف ، کبودی و زخم باشد.
برای کمک به تسکین درد سندرم محفظه تحت فشار مزمن ، موارد زیر را امتحان کنید:
شما احتمالاً با مراجعه به پزشک خانواده خود شروع خواهید کرد. وی ممکن است شما را به پزشکی متخصص پزشکی ورزشی یا جراحی ارتوپدی ارجاع دهد.
در اینجا برخی از اطلاعات برای کمک به شما برای آماده شدن برای قرار ملاقات خود آورده شده است.
کاری که می توانید انجام دهید
هنگامی که قرار ملاقات می گذارید ، سوال کنید که آیا کاری قبل از انجام آن مانند روزه گرفتن قبل از انجام یک آزمایش خاص وجود دارد؟ لیستی از موارد زیر تهیه کنید:
در صورت امکان ، کپی از آزمایشات تصویربرداری اخیر را که انجام داده اید ، دریافت کنید. از کارمندان پزشک خود بپرسید که چگونه می توانید این موارد را قبل از قرار ملاقات به پزشک خود ارسال کنید.
در صورت امکان ، یکی از اعضای خانواده یا یکی از دوستان خود را همراهی کنید تا به شما کمک کند اطلاعاتی را که به شما داده اید به خاطر بسپارید.
برای سندرم محفظه ورزشی مزمن ، سوالاتی که باید از پزشک خود بپرسید عبارتند از:
در پرسیدن سوالات دیگر دریغ نکنید.
انتظار شما از پزشک چیست
پزشک احتمالاً چندین سوال از شما می پرسد ، مانند: